Welkom bij de Nedereindse Berg,

Graag uw scherm kantelen voor een

optimale ervaring

mobile website
achtergrond

Aangesloten ledenorganisaties

Schaatsvereniging Utrecht

Waar de coöperatie verantwoordelijk is voor de accommodatie en bijbehorende faciliteiten, zijn de verenigingen verantwoordelijk voor de organisatie van de sport. Bij de Nedereindse Berg zijn 3 prachtige verenigingen aangesloten: Schaatsvereniging Utrecht (SVU), Wieler Vereniging Het Stadion (WV Het Stadion) en de Utrechtse Wieler en Toerclub De Volharding (UW&TC De Volharding). Hieronder worden de verenigingen kort gepresenteerd (meer informatie is te vinden op hun eigen websites).

De Schaatsvereniging Utrecht (SVU) werd op 3 oktober 1967 opgericht, en bestaat dus meer dan 40 jaar. Een korte periode als je het vergelijkt met de KNSB, waarbij SVU aangesloten is. Die bond bestaat al ruim 120 jaar!

Voordat SVU werd opgericht bestonden er veel natuurijsclubs buiten grote steden. Uit onvrede binnen de KNSB over het gevoerde beleid werd in 1929 de Nederlandse Vereniging ter Bevordering van het Hardrijden op de Schaats (NVBHS) opgericht. Een landelijke vereniging onderverdeeld in regio’s. In 1967 werden de activiteiten van de NVBHS binnen de KNSB ondergebracht, en dat gaf aanleiding tot het oprichten van SVU. De oprichters van SVU wilden meer dan alleen hardrijden: er was ook behoefte aan recreatief schaatsen binnen verenigingsverband.

Omdat de Utrechtse kunstijsbaan niet bestond, werd gebruik gemaakt van de kunstijsbaan in Amsterdam. Bij strenge winters werd er gebruik gemaakt van de Utrechtse natuurijsbanen (waaronder de Johannapolder en Vooruit). Bij de laatste SVU wedstrijden op natuurijsbaan ‘Vooruit’ was Rudi Liebregts uitgenodigd. Hij vroeg toen al startgeld. Een van de mede-oprichters van SVU, de heer Wolbers weigerde startgeld te geven en deelde Rudi mee dat hij eerst maar moest rijden voor z’n prijzenpot!

SVU telde bij oprichting enkele tientallen leden. Na enkele ups en downs in de beginjaren, is het nu een gezellige, gezonde en sportieve vereniging met een snelgroeiend ledenbestand, met inmiddels meer dan 700 leden.

De vereniging telt inmiddels zes verschillende secties. De oudste drie zijn de secties Langebaan, Trimschaatsen en Jeugdschaatsen. In 1994 kwam daar de sectie Marathon bij, in 1995 gevolgd door de sectie Shorttrack, en in 1997 tenslotte door de sectie skaten/skeeleren. Ook de nieuwe secties doen het erg goed: shorttrack heeft sinds kort zelfs de kernsportstatus van de gemeente Utrecht.

 

Zie voor meer informatie over SVU www.svutrecht.nl.

UW&TC De Volharding

De geschiedenis van de Volharding gaat terug tot 1918. De Utrechtse wielerclub de Arend werd in dat jaar opgericht. In 1930 fuseerde de club met Olympia, een onderafdeling van de wielervereniging met dezelfde naam in Amsterdam. Samen gingen ze verder als Utrechtse Wieler en Toerclub De Volharding.
De begintijd van de Volharding werd gekenmerkt door de crisisjaren. Geld was er in koersen nauwelijks te verdienen. Er werd gestreden om prijzen in nature: van fietspompen tot fluitketels en metworst.
De clubwedstrijden werden verreden op zondag bij ,,Uitspanning De Pan’’. Dikwijls zorgde dit voor conflicten met de politie. Racefietsen beschikten niet over verzekeringsplaatjes. En dat werd gezien als een zware overtreding. Om problemen met de politie te voorkomen organiseert de Volharding veel grasbaanraces.

Ondanks de tegenwerking van de politie, beschikte De Volharding wel over talent. In 1936 deden twee leden mee aan de Olympische Spelen in Berlijn: Chris Knopman en Ben van der Voort. Zij doen mee op het onderdeel ploegenachtervolging. Knopman was slechts 16 jaar. De Nederlandse ploeg werd al in de eerste rond uitgeschakeld toen ze werden ingehaald door de ploeg van de Verenigde Staten. Knopman en Van der Voort blijven ook in de jaren na de spelen succesvol. Beide renners pakten vele nationale titels: Op de 50 kilometer, de sprint en de individuele achtervolging. De Volharding organiseert criteriums in Zuilen, Haarzuilens, Tuindorp, Soesterberg, Zeist, Vleuten en op het Veemarktterrein aan de Croeselaan.

Woede over het negeren van de provincie Utrecht door de Ronde van Nederland in 1946 is aanleiding tot het organiseren van de Ronde van Midden Nederland.  In 1947 wordt deze ronde voor het eerst gereden. Deze wedstrijd zal uitgroeien tot één van de oudste klassieker van ons land met grote namen op de erelijst: Rik van Looy, Jan Janssen en Jan Raas.

Lex van Kreuningen is de grote man van de Volharding in de jaren 60. Hij wordt Nederlands Kampioen op de 50 kilometer en eindigt op de Olympische spelen in Rome op de vierde plaats op het onderdeel ploegentijdrit. In 1963 wint hij de Ronde van Nederland.

Utrecht heeft de beschikking over een wielerbaan in het Stadion Galgenwaard. De Volharding maakt deel uit van een organisatiecomité dat de wedstrijden op deze baan mogelijk maakt. Zelf heeft de club een onderkomen aan het Lauwerecht.

Thea van Rijnsoever, Theo de Rooy en Maarten Ducrot zetten de Volharding op de kaart in de jaren 70 en 80. Theo de Rooy wint als amateur enkele klassieker. Als prof zou hij later tien keer deelnemen aan de Tour de France.  Na zijn profloopbaan wordt hij ploegleider en directeur van de Rabobank wielerploeg.
Maarten Ducrot wordt in 1982 wereldkampioen op het onderdeel ploegentijdrit. In 1985 begon hij aan een profcarrière bij de Kwantum-ploeg van Jan Raas. Hij deed vijf keer mee aan de Ronde van Frankrijk. In de Tour won hij eenmaal een etappe, maar droeg hij nooit de gele trui. Daarnaast won Ducrot etappes in de Ronde van Romandië, de Dauphiné Libéré en de Coors Classic.
Zijn bijnaam in het peloton was ‘De Koning van Biafra’, ingegeven door zijn tengere lichaamsbouw.* (*Overgenomen van Wikipedia)

Thea van Rijnsoever is de succesvolste vrouw in de geschiedenis van de Volharding. Zij wordt tweemaal Nederlands Kampioene op de weg.

In de jaren 70 verhuist de Volharding naar de wijk Overvecht. De vereniging krijgt daar een eigen clubhuis. Wedstrijden worden georganiseerd op de straten eromheen, totdat dit eind jaren 90 niet meer mogelijk is. Het industrieterrein waarop gereden wordt, is erg druk geworden. Steeds meer bedrijven zijn ook na zeven uur ’s avonds nog open. Na enkele ongevallen met tegemoetkomend verkeer worden de activiteiten daar gestaakt. Dat is een grote klap. De vereniging is eerder al de baan in Stadion Galgenwaard kwijtgeraakt en heeft gen plek meer om wedstrijden te organiseren.
Eind jaren 80 is Dirk Jan van Hameren een succesvol Volharding lid.  Hij wordt op verschillende baanonderdelen meervoudig Nederlands kampioen en doet in 1992 mee aan de Olympische Spelen van Barcelona. Hij wordt negende op de kilometer tijdrit.

In 1995 wordt de Volharding voor de eerste maal Nederlands Kampioen Clubs door de Clubcompetitie te winnen. Deze prestatie weten de Volhardingrenners te evenaren in 2004 en 2006.
Eind jaren 90 en de jaren na de millennium- wisseling zijn de jaren van Peter Schep en Remco van der Ven. Van der Ven wint als amateur grote wedstrijden als Olympia’s Ronde van Nederland, Rundum dem Henniger Turm en de Ronde van Drenthe. Hij wordt prof bij de TVM ploeg en rijdt later nog voor Domo, Bankgiroloterij en Rabobank. Van der Ven rijdt ondermeer de Ronde van Spanje en klassiekers als de Ronde van Vlaanderen en Parijs Roubaix.

Peter Schep is vooral als baanrenner succesvol.  Hij doet mee aan de Olympische Spelen van 1996, 2000, 2004 en 2008.  Op 13 april 2006 wordt hij in Bordeaux  Wereldkampioen puntenkoers.  Ook weet Schep de zesdaagses van Amsterdam en Rotterdam te winnen en boekt hij enkele zeges in wedstrijden op de weg.

Het duurt tot 2007 totdat de Volharding weer een eigen parkoers krijgt. Op de voormalige afvalstort De Nedereindse Berg wordt een wieler-, skeeler en moutainbike parkoers aangelegd. Het parkoers heeft een vlakke benedenring en een geaccidenteerde bovenring. Op het terrein wordt het clubhuis van een hondenvereniging overgenomen. Deze keet moet de periode overbruggen totdat naast de berg een eigen paviljoen wordt opgeleverd.

De Nedereindseberg wordt gedeeld met meerdere verenigingen. Ook het Stadion, Schaatsvereniging SVU en de Studenten van de Domrenner maken gebruik van het parkoers. Beheerder / eigenaar is de Coöperatie De Nedereindse Berg. Alle gebruikmakende verenigingen zijn aandeelhouder in deze coöperatie. De coöperatie organiseert voor de wielrenners vier keer in de week een trainingswedstrijd.
In de jaren 80 komt vanuit de Verenigde Staten het moutainbiken naar Europa. In 1996 wordt de sport Olympisch.  Thijs Al s erg succsvol in deze tak van sport. Hij wordt Nederlans Kampioen in 2002, 2008 en 2009. Hij kan ook goed als veldrijder uit de voeten. In 2008 wint hij de wereldbekerwedstrijd in Zolder (Belgie).  Jos van Emden wordt ondermeer via de Volharding Eliteploeg prof bij Rabobank. In 2010 wordt hij Nederlands Kampioen Tijdrijden.

 

Zie voor meer informatie over De Volharding www.uwtcdevolharding.nl.

WV Het Stadion

Wielervereniging Het Stadion vormt letterlijk het hart van wielrennend Nederland. Met haar centraal gelegen parkoers in het zuiden van de gemeente Utrecht vormt de club een wielerbasis voor de directe omgeving, maar ook ver daarbuiten. Bij Wielervereniging Het Stadion kan de wielersport op alle manieren worden bedreven, dit doen wij overigens al sinds 1936 én met een trots clubgevoel. Dat mag ook wel met een geschiedenis van ruim 70 jaar!

Brede wielerbasis
Met haar ruim 300 leden richt de wielervereniging zich zowel op de breedte als op de top van de wielersport. Leden met recreatieve of wedstrijdgerichte doelstellingen worden door de vereniging begeleid. Daarnaast vormt de wielervereniging een thuishonk voor handbikers, MTB-ers en veldrijders. Door een brede basis met veel jeugdrenners en goede begeleiding en training zorgt de vereniging tevens voor een goede doorstroom naar de toppers van morgen.

Zie voor meer informatie over Het Stadion www.wvhetstadion.nl.

WV Het Stadion maakt gebruik van het zogeheten Bikepark, waar relatief nieuwe fietssporten worden beoefend zoals dirt jumping. Zie voor meer informatie over het Bikepark www.bikepark-utrecht.nl.